Televizyon, bu zamanın şartlarında çoğumuza göre vazgeçil(e)mezler arasında. Bakarken öğrenemediğimiz, çoğu programları barındıran kara kutu; bizlere hayatın eğlenmekten ibaret olduğunu, her şeyi güllük gülistanlık gösteren lüks hayat ile sanki bu ülke de mutlu insanların mutluluk kaynaklarının para ve güçten ibaret olduğunu aşılamaya çalıştıklarını fark etmişsinizdir.

 Özellikle dizilerde, bahsettiğim olaylar izleyicide derin izler bırakıyor.

Bizleri böyle cezbedici şeylerle ekrana bağlayarak reklamlardan aldıkları paralarla ve maddî hevesleriyle kan emici vampirler olarak gördüğüm televizyon kanalları (bir kısmını tenzih ediyorum) bizleri okumaktan uzaklaştırarak; uysal koyun gibi zararsız, dil uzatmayan, önüne konulan sofradan beslenen birileri yapmaya çalışmaktadır. Söyleyin bakalım; izlediğiniz programların hangisi gerçek hayatı tam olarak yansıtıyor? Hangisi bizi anlatıyor, sorunlarımıza çare buluyor veya en azından arıyor? Sırf reklamlarla, onlardan elde ettikleri para uğruna özellikle bu aylarda dinimizi kullanan kanallara neden pabuç bırakalım ki? Neden onlar çalsınlar biz oynayalım? Reytinglerine neden prim kazandıralım?
***
Bizde çok hata var!
Çevremden biliyorum, alışılagelmiş bir şey var, sohbet zemini bir türlü oluşturulamıyor. Akraba, ahbap ziyaretlerinde bile; ya beş dakika sonra ele alınıyor t/uzaktan kumanda ya da açık bulunan televizyon sofrasına misafir oturuyor. Sevmediğim birşey de; peşpeşe gelen haber kanallarının zincirlerine takılıp gidiyoruz. Enteresan olan bir diğer husus ise; aynı haberi onlarca farklı kanaldan aynı açılardan izlemek. İşte bu beni bunaltıyor…
***
Televizyonla uzaktakileri görebiliyoruz. Ya yakınımızdakilerini? Galiba çoğu zaman unutuyoruz!
Yoksa biz bağımlı mıyız? Dikkatle bakınız! Uzmanlara tabi, televizyona değil. (?)
Uzman amcalarımız televizyonun; sigara, uyuşturucu madde, video oyunu, alkol bağımlılığı, internet ve kumar bağımlılığına benzer bir seyir gösterdiğinin altını çiziyorlar. “Eee! kardeşim! Uzman amcalar da televizyonda bunları söylüyorlar” diyebilirsiniz. Haklısınız. Kimse izlemeyin bu televizyonu diyemez. İzlerken düşündürecek kanallar seçilirse sorun yok. Ne demek istediğimi anlamışsınızdır.
Haydi! Gelin el ele verip (az da olsa!) fedakârlık yapıp televizyondan uzaklaşmaya başlayalım ya da çalışalım! Vesselam.

MUHAMMED ZORLU - YENİ ASYA GAZETESİ

Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız